Over Ingefleur


2016-01-10-11-37-56-3Toen ik kind was, was het mijn vader die de kleine pilletjes tevoorschijn haalde wanneer mijn broertje of ik ziek waren. Soms kwam papa of mama ‘s nachts de kamer binnen en legde er een onder onze tong, meestal omdat ze ons een paar uur hadden horen hoesten. Ik was dol op de kleine flesjes en besloot dat Pulsatilla en Chamomilla prachtige namen zouden zijn voor een tweeling later (geachte kinderberscherming: daar denk ik nu anders over hoor!). Toen ik wat ouder werd wilde ik graag arts worden en mijn droom was om vervolgens te specialiseren in de homeopathie.

 
Helaas werd ik als tiener ziek. Ik kreeg reumatische klachten en was heel moe. Geen arts die het probleem kon oplossen en naarmate ik zieker werd besloot ik een “verstandigere” studie te kiezen, omdat ik met mijn gezondheid nooit in staat zou zijn de co-schappen van een studie geneeskunde te volgen.

 

Ondanks dat ik met 16 jaar naar de universiteit kon, duurde mijn studie door mijn ziekte langer. 15 jaar nadat ik ziek werd, moest ik helaas toch mijn werk in Brussel bij de Nederlandse vertegenwoordiging opgeven. Ook mijn jonge huwelijk eindigde door mijn ziekte en omdat geen arts een diagnose kon stellen, kreeg ik geen uitkering bij het UWV. Ik zal nooit vergeten hoe het was om in de 20 te zijn en een paar honderd euro bij elkaar te moeten schrapen om een rollator te kunnen kopen omdat deze slechts deels vergoed werd. Toch kon ik mijn geluk niet op toen ik mijn rollator kreeg want eindelijk kon ik iets verder komen dan de oprit!

 

Het was in deze tijd dat mijn moeder mij een tekst uit Jesaja gaf:

 

Blijf niet staan bij wat eertijds is gebeurd, laat het verleden nu rusten. Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt? Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis.

— Jesaja 43:18-19

 

Ik klampte mij met alle macht vast aan deze belofte en de tekst kwam regelmatig bij mij terug op heel onverwachte momenten en manieren. Ja mijn gezondheid leek uitzichtloos, ja financieel zat ik aan de grond en ja ik verwachte elk moment echtscheidingspapieren op mijn deurmat. Maar ik geloofde in de God van die belofte, ooit gegeven aan Israel en vervuld in de Here Jezus, en nu persoonlijk aan mij.

 

Het duurde niet lang voordat het scheutje opkwam in mijn leven. Toen ik de homeopaat die ik toen regelmatig bezocht vertelde over mijn oude droom om homeopathisch arts te worden stelde zij mij een heel simpele vraag: “en waarom word je dat dan niet?”

Ik ging er over nadenken en vooral over bidden! Het was niet zomaar een project om aan te beginnen, ik had er eigenlijk helemaal de energie niet voor, laat staan de financiële middelen. Ook vroeg ik me enorm af of homeopathie wel “ok” was aangezien er zoveel controversie over is in de christen wereld. Die twijfel werd heel snel weggenomen, want wat gaan grote zware deuren ineens snel open wanneer God ze opent! Binnen 5 maanden woonde ik bij mijn vader in Engeland en was ik begonnen aan studie homeopathie. Nog zo iets bijzonders, ik kon dan wel geen geneeskunde meer gaan studeren, maar de in Londen bachelor geaccrediteerde studie besloeg een hele hoop anatomie en fysiologie waardoor ik toch behoorlijk medisch onderlegd werd. Om niet te spreken over de onderzoeksmethoden die wij als Science Bachelors ook goed onder de knie moesten krijgen!

 

Tijdens mijn studie werd ik behandeld door het hoofd van de academie en binnen het jaar kon ik voorzichtig weer lopen zonder rollator en was ik van alle zware medicijnen af inclusief de Tramadol, Prednison en inhalator voor asthma! De studie was fysiek, mentaal en emotioneel zwaar maar ik knapte op terwijl ik ook veel over mijn eigen gezondheid leerde en ontdekte hoe ik zo jong al zo ziek had kunnen worden. Toen ik afstudeerde werkte ik al bij de bekende homeopathische apotheek Helios in Londen en begon mijn praktijk te groeien.

 

In het najaar van 2015 besloot ik om terug te komen naar Nederland om mijn praktijk op te bouwen in een minder hectische omgeving en dichtbij de familie te wonen waar ik zo van houd. Het was geen makkelijke beslissing om mijn baan bij de apotheek op te geven maar het maakte het wel gemakkelijker dat alle patiënten die ik in Engeland zag bij de praktijk wilden blijven door voortaan consulten op Skype te voeren.

De praktijk opstarten in Nederland is een enorme uitdaging vooral omdat er veel veranderd is de afgelopen jaren op gebied van zorg maar het is een geweldige beslissing geweest. Het is ontzettend bemoedigend en inspirerend om nu in mijn moederland patiënten te behandelen met de kennis die ik in mijn studie heb opgedaan en bij mijn werk in de homeopathische apotheek.

 

Het was niet lang geleden dat ik de tekst uit Jesaja met een heel andere blik las. Het leven is nooit makkelijk en zal het ook niet worden, maar met de lessen die ik jong heb mogen leren kan ik getuigen van het feit dat God die belofte uit Jesaja in mijn leven heeft waargemaakt en daar dagelijks mee door gaat. De tuin van mijn leven staat voor een groot deel in knop en in bloei; op gebied van mijn geloofsleven, mijn relaties en vriendschappen, mijn gezondheid en op werkgebied.

 

Ik ben dankbaar dat ik eindelijk het gevoel heb dat ik elke dag werk mag doen wat er toe doet en ervaar het als een eer en een zegen dat ik met vrouwen mag meewandelen in hun leven, zodat ook zij (opnieuw) tot bloei kunnen komen in hun gezondheid, relaties en levensdoelen.